SEVDA BEKÇİSİ

Ben yalnızlık dağının bekçisiyim Sevdanla ektim koca çitleri Ben hasretinin son nefesiyim Sevdanla ördüm geceleri Günlerimiz geliverir aklıma Elimde divitlen kalem Hiçliğini hücrelerime sorma Belki düzelir her şey bir gülsem Titrek korkak ve sensizim Aşılmaz oldum bir de...

UMUT TÜRKÜSÜ

Bir bıçağın ağzında ezildik biz Önce ölümü öğrendik, sonra heceledik Kim kurtarabilir azgın denizin içinden Kalmamış ki geriye gidenlerden bir kimlik   Taş duvarlar arasından ‘selam’ sen penceresinden Dostlarım, sevdiğim size de ‘selam’...

GİDELİM BU KENTTEN...

Çıkıp gidelim bu kentten en sonunda Sen ben ve her şey tam takır yanımızda Çıkıp gidelim bu kentten en sonunda Yalnızlığın? Onu da al yanına. Unutma! Sen tahammül edeme bana bundan sonra Kork sen karanlıktan ve başla ağlamaya Sıkıldım, dostlarımız da olsun...