BU GECE
Yine bir târifi zor hüzne bürünmüş yüreğim;
Seni yorgun düşüren sırrını anlat bu gece…
Ey benim boynu bükük, bağrı yanık sevdiceğim;
Söyle efkârını hem ağla hem ağlat bu gece…
Hangi çıkmaz sokağın yolları yıprattı seni?
Dön o yerden ne olur, nûra adım at bu gece!
Her ne lâzımsa kederlenmek için, her birini,
Sök içinden, ya karanlıklara fırlat bu gece,
Ya çekip sîneye bir derdine bin kat bu gece!
Vezin: feilâtün feilâtün feilâtün feilün
Ellerine sağlık üstadım. Sizinle tanışma şerefine nail olamadık henüz ama bahsiniz geçti dostlarla.
Aruz’dan bu kadar korkulan bir zamanda genç bir arkadaşımızın ısrarla, heyecanla, inadına yazması keyif verici.
Esenlikler dilerim.
Teşekkür ederim eksik olmayın.
İnşâallah tanışırız.
Arûza taarrûz eden çok kişi tanıdım. Hatta bir dergi editörü ile aramızda bu mânâda ufak bir münâzara olmuş idi, onu da şu aşağıdaki manzumemde yazmıştım:
*Arûzun ömrü tükenmiş!
-Biz ölmedik ki henüz!
Aruzladır -Evelallah- hünerli her sözümüz…
*Fakat vezin büyük engel şiirde hislerine.
- Eğer vezin büyük engelse yazdığım peki ne?
*Bu tarzı kalmadı artık ne kullanan ne seven.
- Yalan!
*Hayır bu hakîkat…
- Kalan var işte o ben!
*Velev ki yüz kişi olsun veyâ da bin. Yine az…
- ”Az olmak ayrıcalıktır” bu söz yalanlanamaz!
*Neden heceyle değil, dâimâ aruzla peki?
Vezinse hepsi vezin bak. Gözünde farkı ne ki?
-Bilirsiniz hani Yahyâ Kemal Beyatlı diyor:
”Şu <> yetim çocuğumdur, yazık!” neden diye sor.
*Neden?
- Şiirleri zîrâ aruzla çoktur O’nun,
Heceyle yazdığı bir tek şiirse ”Ok”tur O’nun.
*Sonuç ne anlamadım ben?
- Sonuç şu: ”Söyle niye,
Benim canım cicim evlatlarım yetim büyüye?’
Aruz Vezni: mefâilün feilâtün mefâilün feilün
”Şu OK yetim çocuğumdur, yazık!” neden diye sor.
kalemine yüreğine sağlık, az zamanda inşallah senin ve şiirlerinin ünü tüm cihana yayılır da kimse mahrum kalmaz hayranların olarak her daim destekçiniz
Güzel temennîleriniz için teşekkür ederim eksik olmayın.