AH AZİZİM

Ben bazen Kafasını kuma gömen bir devekuşu Aynaya bakmaktan korkan   Hergün bir yerlerde birileri ölüyor Birileri ölüyor birileri ölüyor Birileriyse zaten hep ölü Öldükçe ölüyor öldükçe ölüyor Öldükçe Ölü. Ama olmaz azizim O sol göğsünün altında...

UMUT TÜRKÜSÜ

Bir bıçağın ağzında ezildik biz Önce ölümü öğrendik, sonra heceledik Kim kurtarabilir azgın denizin içinden Kalmamış ki geriye gidenlerden bir kimlik   Taş duvarlar arasından ‘selam’ sen penceresinden Dostlarım, sevdiğim size de ‘selam’...

NE GARİPTİ GİDİŞİN...

Her defasında biraz daha Zor hatırlıyorum yüzünü Biraz daha unutuyorum Gülüşünü Adını tekrarlıyorum durmadan Ya unutursam diye korkuyorum Ya unutursam Hani zaman bu Haber vermeden akıp gider ya Ya giderken seni de beynimden alırsa Tüm benliğimde bu kadar yaşatırken seni Ya...

SÖZCÜKLERE İTHAFEN...

Siz ki en güçlü Ve tarifi en imkânsız duygulara resmedilmiştiniz Siz ki susmanın boş vermişliğini akıttınız zihnimize Düşündük ve beceremedik nihayetinde hep içimizde kaldınız Çıktınız kimi zaman dillerden yanlış kalpleri yaraladınız Ve biz yine size muhtaç olduk...

İPTEKİ IŞIK TOZU...

Mayıs güneşinin bütünü küçük kızın kar beyazı elbisesinde bir tutam ışık hevengine bezenmiş. Peki, ben bu küçük kızı tanıyor muyum? Sahi kim bu güneşi oyunlarına alet eden kız? Neden bunca ışıktan çehresi ve niçin bu kadar efsunlu elbisesi var? Siyah, düz...